|
Δημοτικό τραγούδι για τις ηρωίδες του 1821.
της Δέσπως-Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν. Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι; -Ούδε σε γάμο ρίχνονται ούδε σε χαροκόπι. Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ' αγγόνια. Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο: «Γιώργαινα, ρίξε τ' άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι. Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων». «Το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψεν η Κιάφα, η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκαμε, δεν κάνει». Δαυλί στο χέριν άρπαξε, κόρες και νύφες κράζει: «Σκλάβες Τούρκων μη ζήσωμε, παιδιά μ', μαζί μου ελάτε» και τα φυσέκια ανάψανε, κι όλοι φωτιά γενήκαν. |